next »

[anyss]

Mmmmmm aku nak tulih pasai aper ye.... Pasai mokyang masak cili api leh? 

[MokYang]

blehhh... blehh....

[anyss]

nanti leh ler wat prebiew siap dengan modelnye skali. Kat kulit depan tu siap tulih" sebuah cerita sensasi tentang seseorang yang masih lagi idup...dedikasi khas dan terima kasih buat mok yang" 

[MokYang]

mak aiii.... terkedu MokYang...

[anyss]

pas tu mok yang pun jalan2 kucing ler kat pentas sambil bawak nobel...tunjuk kat kamera kiri kanan. senyum sikit kiri kanan wat2 shy2cat la plak....

[MokYang]

heeee tak koser akuuu....

[dina]

nnt jemput kita semua...
eh...eh... dina nnt jgn lupa jemput aku jd VVIP ye utk pelancaran novel ko

entah bila tahun nye su....

[anyss]

heeee tak koser akuuu....

 

[suzry]

nnt jemput kita semua...
eh...eh... dina nnt jgn lupa jemput aku jd VVIP ye utk pelancaran novel ko

entah bila tahun nye su....

mudah2an tahun depan...

[MokYang]

Aminnnnn.....

[suzry]

ha apa lg..jemput la makan

[anyss]

mane leh makan...pose

[ebriza]

HEHEHE... pelancaran novel ni rasanya tak ada kot sebab sebarang pelancaran kena refer kepada Penerbitan. Novel abby tak pernah ada pelancaran lagi. huhuhu ... tapi kalau abby buat, i'allah abby jemput semua ... kalau buat laa ...

tapi kalau abby buat kat penang, semua turun ke? ---> karang aku buat banyak2 tak de sapa pun yang datang .. kan ke haru tu ..

Pape nanti abby announce ye .. tapi pelancarannya tak de kot ... hehehe

[ebriza]

 BACK TO THE TOPIC - ABBY SAYANG KORANG SEMUA ... 

MAHAKARYA CINTA - PERLUKAH KITA MELEPASKAN ORANG YANG KITA SAYANG?

“Maira...?”

“Hmm...”

“Perlukah kita melepaskan orang yang kita sayang?” Tiba-tiba sahaja soalan itu yang terpacul dari mulut Zanzilawati Izzrunnie.

Tanpa mukadimah terlebih dahulu, soalan itu yang dia perolehi daripada Zanzilawati Izzrunnie sesudah lama gadis itu membisukan dirinya. Berkerut dahi Nurhumaira memandang Zanzilawati Izzrunnie.

“Apa yang kau cuba cari daripada soalan itu?” Nurhumaira bertanya untuk kepastian.

Zanzilawati Izzrunnie mengangkat bahunya.

“Sesuatu yang mengelirukan aku beberapa hari ini dan aku cuba menyelesaikan persoalan yang membelit pusat akal aku. Semakin lama semakin berserabut dan aku... entahlah. Aku tak tahu nak cakap macam mana. Bolehkah kau tolong aku menyelesaikan persoalan yang menyesakkan minda aku?” Dia cuba memancing simpati daripada Nurhumaira.

“Hmmm... melepaskan orang yang kita sayang? Jika kita sayangkan orang itu, kenapa kita mesti melepaskannya? Sepatutnya kita mempertahankan orang yang kita sayang, bukan melepaskannya. Falsafah mana kau kutip ni, Zila, yang kita perlu melepaskan seseorang itu jika kita sayangkannya? Hanya orang bodoh saja yang melepaskan orang yang disayang. Kalau akulah... aku akan mempertahankan orang yang aku sayang walau apa jua rintangan yang terpaksa aku hadapi. Aku takkan semudah itu melepaskan orang yang aku sayang. Takkan, Zila... takkan.” Nurhumaira memberikan pendapatnya.

Terdiam Zanzilawati Izzrunnie mendengar keutuhan daripada kata-kata yang meluncur keluar dari mulut Nurhumaira. Dia meneguk ice blended semula.

[gee]

owhhh...kat penang kalau thn dpn gee pergi la kot hehe